Żywe Archiwa 2018

Pojęcie żywe archiwa jest próbą alternatywnego spojrzenia na opracowywane przez FAF zbiory, realizowane poprzez wystawy, publikacje, akcje w przestrzeni miejskiej czy koncerty niemal od początku istnienia fundacji, to jest od 2009 roku. Tegoroczna edycja oparta była na współpracy z dwojgiem współczesnych artystów – Magdą Franczak, rzeźbiarką, fotografką, twórczynią pracowni nomadycznej oraz Rafałem Milachem, fotografem, dokumentalistą i rysownikiem.
Magda Franczak pracowała ze zbiorem anonimowych fotografii z archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emmanuela Ringelbluma; Rafał Milach pracował z archiwami FAF umieszczonymi w Wirtualnym Muzeum Fotografii, przede wszystkim ze zbiorem Antoniego Zdebiaka.

Efektem pracy Franczak była wystawa Kaduk dostępna w galerii FAF na Chłodnej 20. Jej dopełnieniem była zrealizowana przez partnera projektu, ŻIH. W budynku Instytutu można było oglądać fotografie wykonane na podstawie oryginalnych negatywów przechowywanych w archiwum. Kaduk – czyli spadek pozostawiony bez prawowitego spadkobiercy – był opowieścią o spotkaniu, historii i ludziach o których nic nie wiadomo, zrealizowaną poprzez fotografie, kolaże i rzeźbę Broken Column i porcelanowe mikroformy.

więcej o wystawie Kaduk czytaj tutaj >>>

Praca Rafała Milacha ma dwie odsłony. Pierwszą można do końca roku oglądać w przestrzeni miejskiej – na bilbordzie na stacji Metra Świętokrzyska i na podświetlonych plakatach na linii metra. Wybrane przez artystę we współpracy z FAF zdjęcia odnoszą się do próby zrozumienia czym i jaki jest prywatny „gest protestu”, odnaleziony w archiwach fotografów, przede wszystkim w archiwum Antoniego Zdebiaka (wybrane zostały też pojedyncze prace Zbigniewa Dłubaka i Tadeusza Sumińskiego). Wybrane zdjęcia zostały przeniesione z w inny kontekst, zmieniona została też ich skala. Taka zmiana zmusza widzów do zastanowienia nad kwestią interpretacji obrazu w zależności od tego, gdzie się on znajduje, ale też nad granicami między obszarem prywatnym, artystycznym i publicznym. Fotografie wyjęte z archiwów artystów, często z konkretnych projektów, w ramach których zostały wykonane, stają się wyraźną manifestacją – gestem protestu – już nie zamkniętym w archiwum ale widocznym w przestrzeni publicznej. Drugim elementem projektu jest książka artystyczna. Odnosi się ona do odwrotnej sytuacji – kiedy publiczny protest, będący widoczną i oczywistą manifestacją poglądów zostaje zamknięty w formie zmuszającej do prywatnego, intymnego odczytania. Zmusza on do konfrontacji z konkretną historią protestu. Artystyczna książka w formie komiksu, do którego scenariusz napisał Maciej Pisuk będzie dostępna w niewielkim nakładzie 300 egzemplarzy.

Realizacja projektu „Żywe archiwa” jest współfinansowana ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - logotyp

Wystawa Magdy Franczak KADUK jest współfinansowana ze środków Miasta Warszawa

Miasto Stołecznie Warszawa - logotyp