Tomasz Szerszeń / Marek Piasecki, Komora oka

Fotografowanie – jak wiadomo – jest nierozdzielne splecione z procesem podglądania, patrzenia, które niejednokrotnie przekracza granice intymności. Podobnie jest w przypadku obcowania z archiwum: szczątkami czyjejś twórczości, ale i czyjegoś życia.
Instalacja fotograficzna Tomasza Szerszenia Komora oka (ang. Eye chamber, niem. Augenkammer) opowiada o grze spojrzeń, która wkracza w przestrzeń archiwum. Punktem odniesienia jest spuścizna Marka Piaseckiego (1935-2011), fotografa, twórcy heliografii, lalek, rzeźb, kolaży. Wiele spośród jego fotografii ma intymny charakter, niejednokrotnie przetwarza motyw perwersyjnego spojrzenia czy podglądania.
Archiwum – to w szczególności, ale też w ogóle – jest miejscem rozmaitych sekretów. Czy nie jest nim również fotograficzna ciemnia albo pracownia fotografa? Było tak z pewnością w przypadku Marka Piaseckiego: jego niezwykła ciemnia-pracownia była miejscem pracy i zamieszkiwania, oraz przestrzenią, w której urządzał prywatne pokazy – często przeznaczone tylko dla jednej osoby. Stawała się mikro-teatrem na dwie pary rąk i dwie pary oczu.

Opracowanie archiwów w 2019

Reportaż o chirurgii dziecięcej Jana Jastrzębskiego, dokumentacje architektury drewnianej Marii Chrząszczowej, festiwal w Jarocinie w 1985 roku na zdjęciach Władysława Lemma, to tylko kilka tematów, które od niedawna można oglądać na Wirtualnym Muzeum Fotografii www.fotomuzeum.faf.org.pl
W ramach projektu Wirtualne Muzeum Fotografii - opracowywanie i udostępnienie archiwów polskich fotografów, etap II, w roku 2019 udostępniliśmy 4000 nowych obiektów z archiwów Mariusza Hermanowicza, Wojciecha Zamecznika, Zbigniewa Dłubaka, Tadeusza Sumińskiego, Marii Chrząszczowej, Jana Jastrzębskiego, Julii Pirotte (we współpracy z ŻIH), Anny Musiałówny, Piotra Szyfermana i Władysława Lemma.

Dofinansowanie projektu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Piasecki i Georgiew w Wirtualnym Muzeum Fotografii

W 2019 roku w Wirtualnym Muzeum Fotografii zostanie udostępnionych 1500 nowych negatywów, diapozytywów i pozytywów z archiwum Andrzeja Georgiewa. Zapraszamy do zapoznania się z kolekcją zdjęć muzyków, aktorów, dokumentacji koncertów.
Ponadto zostanie udostępnionych 2000 obiektów z archiwum Marka Piaseckiego, fotografie z lat 50. i 60. z Krakowa, Wrocławia, Warszawy; dokumentacje życia artystycznego czy nowe, niepublikowane fotografie z pracowni artysty.

Dofinansowanie projektu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Marek Piasecki, Anaklasis

Zapraszamy do zapoznania się z nowa książką p.t. Anaklasis z fotografiami Marka Piaseckiego.
Słowo άνάκλασις [anaklasis] oznacza występujące w poezji zjawisko modyfikacji stóp rytmicznych. To przestawienie rytmu polegające na zamianie w wierszu elementów mocnych: sylab długich lub akcentowanych i słabych:krótkich lub nieakcentowanych.Termin ten rozsławił na świecie Krzysztof Penderecki, nazywając tak jeden ze swoich najważniejszych utworów. W awangardowej, kilkuminutowej kompozycji z 1959 roku na 42 instrumenty smyczkowe i sześć grup perkusyjnych Penderecki eksperymentuje z hałasem, ciszą, szmerem i bada granice dźwięku.
W tym samym czasie Marek Piasecki sprawdza możliwości fotografii. Eksperymentuje ze zbliżeniami, kadrowaniem, szuka faktur zmieniających rytm wyznaczany przez światło. Komponuje zdjęcia, zamieniając akcenty, skupiając się na poruszonych fragmentach obrazu. Koncentruje się na obrzeżach. Inne znaczenie słowa „anaklasis” to załamanie światła.
Publikacja składa się ze zdjęć wykonanych przez Marka Piaseckiego w latach 1952-1960. Wśród osób widocznych na zdjęciach można rozpoznać m.in. Joannę Turowicz-Piasecką. Znaczna część opublikowanych negatywów ma na oryginalnych obwolutach napisane ręką Piaseckiego oznaczenie: „Mury i Muralia”.