Prace nad archiwum

Początki

Prace nad spuścizną Zbigniewa Dłubaka rozpoczęły się jesienią 2008 roku. Pierwszym działaniem było sprowadzenie części fotografii i dokumentów z Meudon do Warszawy, aby połączyć wszystko w jedną całość. Pierwsze przeglądanie spuścizny odbywało się w dawnym mieszkaniu artysty.
czytaj więcej

Porządkowanie odbitek_

Przy porządkowaniu odbitek w wielu przypadkach było istotne, żeby zachować informację z na temat oryginalnego opakowania oraz innych fotografii z danego pudełka. Dlatego czasami trzeba było zrobić szczegółową dokumentację. Tu wyjątkowe znalezisko – pudełko z odbitkami z epoki, z najsłynniejszego cyklu Zbigniewa Dłubaka – eksperymentalnych fotografii z lat 1947-1950.
czytaj więcej

Dokumentacja_

Bardzo duża część spuścizny Zbigniewa Dłubaka została sfotografowana przez Krzysztofa Pijarskiego, który zgodził się zrobić swój własny artystyczny projekt wokół spuścizny, jednocześnie wykonując jej bardzo ciekawą dokumentację.
czytaj więcej

Pakowanie i inwentaryzacja odbitek

Odbitki autorskie, po uporządkowaniu i posegregowaniu, zostały przepakowane w papierowe lub melineksowe obwoluty i włożone do archiwalnych pudeł na fotografie. Następnie zostały zinwentaryzowane i każdy otrzymał własną sygnaturę. W każdym pudełku znajduje się lista ze wszystkimi odbitkami z danego pudła – zawiera ona wglądówkę, sygnaturę, tytuł, datę oraz informacje na temat stanu zachowania. Tak przygotowane odbitki zostały zeskanowane i udostępnione w bazie on line FAF
czytaj więcej

Porządkowanie negatywów szklanych

Negatywy szklane zostały wyjęte z oryginalnych opakowań, w których leżały niezabezpieczone i istniało ryzyko zachodzenia reakcji chemicznych pomiędzy negatywami. Każda szklana płytka została odkurzona oraz umyta po stronie nie pokrytej emulsją światłoczułą. Do mycia użyto roztworu wody i spirytusu rektyfikowanego z małą domieszką czystego acetonu. Wyczyszczone negatywy zostały opakowane w papierowe obwoluty i ustawione pionowo w archiwalnym pudełku. Oryginalne koperty są przechowywane w tym samym pudełku.
czytaj więcej

Porządkowanie negatywów nitrocelulozowych

Jedną z pierwszych czynności przy pracy nad negatywami Zbigniewa Dłubaka było oddzielenie materiałów wykonanych na podłożu nitrocelulozowym. Wśród nich znajdowały się najcenniejsze negatywy – około 100 klatek pierwszych fotografii wykonanych przez artystę w 1947 i 1948 roku, czyli eksperymentalna seria pokazywana na wystawie indywidualnej w Klubie Młodych Artystów i Naukowców w Warszawie oraz na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Już w momencie objęcia opieką archiwum negatywy te były częściowo zdegradowane. Natychmiast została wykonana digitalizacja, każda klatka otrzymała ręcznie robioną papierową obwolutę, by oddzielić je od siebie i spowolnić proces degradacji. Dodatkowo, w związku z rangą materiału, zostały wykonane z negatywów barytowe odbitki. Próby wykonania analogowych kopii negatywów wypadły niezadowalająco.
czytaj więcej

Porządkowanie negatywów octanocelulozowych

Negatywy octanocelulozowe pakowane są w poliestrowe koszulki archiwalne lub w pergamin, również atestowany i dedykowany do materiałów archiwalnych. Płachty z negatywami przechowywane są w archiwalnych pudłach do fotografii.
czytaj więcej

Porządkowanie i opracowanie dokumentów

Ogromną część spuścizny artystycznej po Zbigniewie Dłubaku stanowią dokumenty – maszynopisy i rękopisy, dokumenty zawodowe, zaproszenia na wystawy, dokumenty osobiste, korespondencja. Porządkowanie tej części trwało kilka lat. Właśnie zostało ukończone. Obecnie pełen spis dokumentów, zrobiony przez Ewę Witkowską, znajduje się na stronie fundacji AF. Każda teczka jest opisana oraz zawiera spis zawartości.
czytaj więcej