(ur. 1935 w Warszawie – zm. 2021)
Artystka tworząca w różnych mediach – od malarstwa, po rysunek, rzeźbę i scenografię. Punktem wspólnym w jej działaniach były podejmowane zagadnienia dotyczące przestrzeni.
Anna Jarnuszkiewicz z domu Lisowska urodziła się w Warszawie w 1935 roku. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na wydziale malarstwa w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta, gdzie otrzymała dyplom z wyróżnieniem w roku 1958.
W latach 1964-1972 zrealizowała dla Teatru Telewizji Polskiej scenografie dla ponad 30 przedstawień, takich jak: „Skąpiec” Moliera, „Żałoba przystoi Elektrze” Eugene’a O’Neilla, „Skowronek” Jeana Anouilha, „Bracia Karamazow” Fiodora Dostojewskiego czy „Kartoteka” Tadeusza Różewicza. Współpracowała z wybitnymi reżyserami: Ludwikiem René, Konradem Swinarskim, Janusz Warmińskim, Jerzym Antczakiem,
Bohdanem Korzeniowskim.
Innym polem jej aktywności było kształtowanie przestrzeni miejskiej oraz pejzażu. Brała udział w konkursach na rzeźbę monumentalną m. in.: wraz z mężem Krystianem na pomnik Fryderyka Chopina w Londynie (III nagroda) w roku 1974 czy w zespole: Krystian Jarnuszkiewicz, Anna Jarnuszkiewicz, Marek Sarełło na pomnik Poznańskiego Czerwca 1956 (autorzy otrzymali jedną z trzech równorzędnych I nagród ze wskazaniem do realizacji. Pomnik nie został zrealizowany) w roku 1980, w konkursie na projekt nowego, przestrzenno-rzeźbiarskiego posadowienia statui syreny autorstwa Konstantego Hegla na Rynku Starego Miasta w Warszawie. Praca w zespole: rzeźbiarze Anna i Krystian Jarnuszkiewiczowie, architekci Maria Dąbrowska-Mazur i Jan Mazur. Realizacja: 1999. Współtworzyła również projekt Upamiętnienia Miejsca Porwania Księdza Popiełuszki w miejscowości Górsk przy szosie koło Torunia. Praca w zespole: Grzegorz Kowalski, Anna i Krystian Jarnuszkiewiczowie, Maciej Kysiak. W roku powstania projekt nie został zrealizowany, nie uzyskał zgody władz. 1984/1985 Zrealizowany dopiero w 2000 r.
Poza tym zajmowała się również twórczością medalierską. Jej dorobek liczy około 110-ciu medali bitych i lanych. Realizowała na przykład portrety chopinowskie z okazji trzech Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych w Warszawie w latach 1980, 1985, 1990. Wykonała również medale z wizerunkami m in. Jana Kochanowskiego, Joachima Lelewela, Adama Mickiewicza, Marii i Piotra Curie, Józefa Czechowicza.
Brała udział w wystawach krajowych i zagranicznych. Ważniejsze z nich to: IV-ty i VI-ty Festiwal Sztuk Pięknych w Warszawie w roku 1972 i 1976; Międzynarodowe wystawy FIDEM w Helsinkach w roku 1973, Krakowie w roku 1975, Budapeszcie w roku 1977, Florencji w roku 1984 i Sztokholmie w roku 1985; „W kręgu pracowni Jerzego Jarnuszkiewicza” w roku 1985 w Muzeum ASP w Warszawie; V-te Międzynarodowe Triennale Rysunku we Wrocławiu w roku 1992. Jej prace są m. in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, Gabinecie Numizmatycznym Mennicy Państwowej i w Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu.
Fotografie z archiwum Anny i Krystiana Jarnuszkiewiczów można zobaczyć w Wirtualnym Muzeum Fotografii Fundacji Archeologia Fotografii: https://fotomuzeum.faf.org.pl
Fot. Portret Anny Jarnuszkiewicz w pracowni w domu na ulicy Cisowej w Warszawie
