audiodeskrypcje

Fotografia jest portretem artysty wykonanym w jego mieszkaniu w kamienicy przy ulicy Narbutta 22. Zamecznik pracował wówczas nad plakatem do opowiadającego o wojnie filmu „Czerwony kwiat” w reżyserii Gustava Gavrina. Ostatecznie ów plakat przedstawia splątany drut kolczasty na tle rozmytej twarzy mężczyzny.

Fotografia stanowi część cyklu malarsko-fotograficznego zatytułowanego „System-Gestykulacje”. Cykl powstawał w latach 1970-1978. Część malarska to seria obrazów abstrakcyjnych. Dłubak podzielił ich płótna na regularne układy pasów w różnych odcieniach tego samego koloru. Fotografie zaś zostały ujęte w dwa cykle: ,,Gestykulacje” i ,,Kolekcja”. ,,Gestykulacje” to plansze złożone z 12 czarno-białych zdjęć każda. Poszczególne fotografie prezentują kolejne gesty z dwunastoczęściowej sekwencji zaplanowanej przez artystę. Do zdjęć pozowała naga modelka uchwycona od kolan do szyi.

Fotografia przedstawia rzeźbiarkę, Alinę Szapocznikow, oraz jej męża, grafika Romana Cieślewicza. Są  w ogrodzie ich studia w Paryżu i oboje siedzą na wielkoformatowej rzeźbie artystki zatytułowanej Grands Ventres [grą vątr], czyli Wielkie Brzuchy. Szapocznikow i Cieślewiczowi towarzyszy pies - jamnik. W chwili wykonywania zdjęcia artystka miała 46 lat, a jej mąż 42.

Fotografia przedstawia mały domek zbudowany z barwnych klocków typu lego. Klockowa budowla znajduje się w dolnej połowie fotografii.

Zdjęcie przedstawia rzeźbiarza Gustawa Zemłę w jego pracowni. Zemła, ukazany w trzech czwartych i lekko zwrócony do nas lewym bokiem, znajduje się w centrum kadru. Jest  w przestrzeni w kształcie litery V. Przestrzeń ta została wyznaczona przez dwie masywne rzeźby, których kanciaste bryły przytykają do lewej i prawej krawędzi fotografii. Rzeźby o nieco rozmytych konturach zdają się wychodzić ze zdjęcia ku nam, podczas gdy sylwetka Zemły jest nieco cofnięta w głąb kadru. To na nią jednak została ustawiona ostrość obiektywu, dlatego postać artysty odcina się wyraziście od jasnego tła ściany.

Fotografia wykonana zimą z lotu ptaka przedstawia małe fiaty stojące na śniegu. Zwrócone ku nam wyraźnie nowe samochody są czerwone i wyglądają jak biedronki. Aut jest kilkanaście, a karoserie lśnią w słońcu i mocno kontrastują z bielą śniegu. Samochody ustawiono w ten sposób, że razem tworzą napis 126p, czyli fabryczną nazwę popularnego „malucha”. Śnieg jest nieco rozjeżdżony kołami pojazdów.

Zdjęcie przedstawia fragment sylwetki kobiety ubranej w luźną, żółtą minisukienkę, dziane białe podkolanówki i beżowe czółenka na niskim obcasie. Kobieta stoi na wyasfaltowanym placu, na który prowadzą schody z poręczami z metalowych rurek. Jest słoneczny letni dzień.

Fotografia przedstawia targ na rue Cler [riu kler] w Paryżu. Zdjęcie zostało wykonane podczas pobytu Jana Fleischmanna we Francji, gdzie mieszkał w latach 1965-1969 wraz ze swoją żoną Waldyną. Zapewne zrobiono je wiosną lub wczesną jesienią – na co wskazują stroje osób uchwyconych przez obiektyw Fleischmanna.

Zdjęcie przedstawia urodzonego na Wołyniu fotografa i teoretyka fotografii, Zdzisława Dadosa. W latach 1944-1981 mieszkał w Lublinie i tam właśnie, w powstającej dopiero dzielnicy mieszkaniowej Czechów, został uwieczniony przez swego kolegę Lucjana Demidowskiego. 

Zdjęcie przedstawia członków zespołu Republika na tle czarno-białej tkaniny powieszonej na poziomym drzewcu. Wszyscy czterej mężczyźni są młodzi (w momencie wykonywania fotografii najstarszy z nich miał 31 lat, a najmłodszy – 21) i noszą czarno-białe stroje. Tkanina, na tle której zostali sfotografowani, przypomina suszące się wielkie prześcieradło w szerokie, ukośne pasy.

Fotografia ukazuje dwa ujęcia głowy tej samej kobiety z profilu stopione w jedną całość. Lewy profil jest skierowany do nas lewym policzkiem, czołem zaś ku górze zdjęcia – z kolei prawy profil jest obrócony o 180 stopni, a więc jest ukazany „do góry nogami”.  Oba profile przenikają się gładko, bez żadnych rozgraniczających je linii. Wyglądają, jakby miały wspólny policzek. Modelka ma zamknięte oczy, prosty nos rozszerzający się na końcu i usta o pełnych wargach. Jej broda i policzek rysują się miękkimi liniami. Lewy profil został ukazany tak, jakby kobieta przechylała głowę w tył, i został ucięty na wysokości nasady nosa. Zamknięte oko nakłada się na brodę prawego profilu. Ten profil jest kompletny - modelka ma delikatną brew, gładkie wypukłe czoło i ciemną strzępiastą grzywkę, która sterczy nad czołem jak wiązka piórek tuż przy dolnej krawędzi zdjęcia.

Fotografia przedstawia gimnastyczki występujące z piłkami podczas obchodów XX-lecia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Obchody te odbyły się 22 lipca 1964 roku na Placu Defilad w Warszawie. Starannie uczesane kobiety w jednakowych ciemnych kostiumach gimnastycznych stoją jedna obok drugiej w równych rzędach. Wszystkie zostały ukazane skośnie od tylu, a ich sylwetki ucięto na wysokości piersi. Gimnastyczki wyciągają w górę wyprostowane ręce, w których trzymają dwubarwne plażowe piłki. Piłki są duże, a jasne i ciemne pasy układają się na nich jak cząstki obranej ze skórki pomarańczy.

Fotografia przedstawia trzy konie rasy fiordzkiej pochodzące ze stadniny w Nowielicach. Wszystkie trzy są jasnej maści i mają rozwichrzone grzywy. Ich pyski są krótkie i zgrabne, a małe uszy przypominają kształtem liście akacji. Kadr jest ciasny i nie obejmuje całych sylwetek zwierząt, a jedynie ich głowy, szyje i fragmenty tułowi. Koń w środku kadru jest zwrócony do nas przodem. Szeroko ziewa, ukazując wielkie zęby i dziąsła. Pysk zwierzęcia jest bardzo zmarszczony. Jego szyję przesłania głowa drugiego konia. Zwierzę stoi do nas lewym półprofilem. Ma kształtną niewielką głowę, nozdrza jak grube przecinki, a jego szyja wygina się w elegancki łuk.