Autor: Antoni Zdebiak
Bez tytułu
Technika: Fotografia czarno-biała, negatyw
Data wykonania: 1987
Wymiary: , stojący prostokąt
Twórczość fotograficzna Antoniego Zdebiaka charakteryzowała się poetyckością i wieloznacznością, przy jednoczesnym doskonałym wyczuciu harmonii kadru. Fotografia należy do serii zdjęć wykonanych w Mięćmierzu nad Wisłą. Seria ta była jednym z etapów większego projektu, którego częścią był cykl przedstawiający mężczyznę sfotografowanego na tle krajobrazu. Mężczyzna za każdym razem obrastał drzewem, a następnie je wyrywał. Do fotografii pozował Piotr Sekuła.
Zdjęcie przedstawia samotnego mężczyznę na tle łagodnie falujących pól. Człowiek, umieszczony w środku kadru, stoi do nas tyłem, wyprostowany, ze złączonymi nogami i rękami przylegającymi do tułowia. Ma szczupłą sylwetkę i jasne, bujne, choć krótko przycięte, włosy. Ubrany jest w ciemną kurtkę i spodnie, miękko dopasowane do ciała. Do pleców mężczyzna ma przytroczonych kilka rozłożystych długich gałęzi, które sterczą mu ponad ramionami i głową. W ten sposób sfotografowany człowiek wygląda niemal jak drzewo stojące pośrodku pustego pola. Jego sylwetka rzuca długi cień ku prawemu skrajowi fotografii. Mężczyzna zdaje się być umieszczony na granicy między mitem i realnością.
Fotografia Zdebiaka prowokuje do odwołania się do bogatej symboliki drzewa jako osi świata, znaku wzrostu, odrodzenia, nieśmiertelności i miejsca gromadzenia się boskich mocy.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
