(ur. 26.04.1951, zm. 15.05.2010 w Warszawie)
Fotograf, od 1988 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji 642). Specjalizował się w fotoreportażu, portrecie i fotografii reklamowej.
W połowie lat 70. Lemm nawiązał współpracę z tygodnikiem studenckim „itd.” Jego pierwsze zlecenie fotoreporterskie, otrzymane od ówczesnego szefa działu fotograficznego Krzysztofa Barańskiego, tak po latach wspominała Anna Musiałówna: „przerażony odpowiedzialnością udał się do biblioteki, zgłębiał problem, przeglądał tysiące fotografii. Zawsze, zanim przystąpił do działania, Władysław zgłębiał wiedzę, dużo myślał”*. Kolejne lata pracy reporterskiej zaowocowały wartościowymi dziś dokumentami społecznymi, które można oglądać w Wirtualnym Muzeum Fotografii. Fotograf między innymi dokumentował znaczące wydarzenia w życiu Polaków, takie jak manifestacje „Solidarności” – zamieszki, rejestrację związku, II pielgrzymkę Jana Pawła II w 1983 roku, a także powódź w Legnicy w 1977 roku czy młodzież szalejącą na Festiwalu w Jarocinie w 1985 roku. Był również czujnym obserwatorem codzienności. W Wirtualnym Muzeum Fotografii odnajdziemy między innymi migawki z życia na ulicach, bazarach i sklepach Warszawy.
W latach 80. i 90. zajmował się również fotografią komercyjną. Wykonywał zdjęcia na okładki płyt (Mietek Szcześniak, „Niby nowy”, 1991; Martyna Jakubowicz, „Wschodnia wioska”, 1988; Jacek Skubikowski, „Złe słowa”, 1986; Budka Suflera, „Za ostatni grosz”, 1981), a także fotografię reklamową – sesje dla FSO na Żeraniu, zdjęcia sprzętów elektronicznych, telefonów Nokia, sesje dla wydawnictw książkowych czy sesję modową dla pierwszego centrum handlowego w Warszawie – Bogusz Center przy Złotej 44.
Największą sławę Lemmowi przyniosły jednak portrety wyrazistych osobowości kształtujących życie społeczne w Polsce. Fotografował między innymi Wojciecha Pszoniaka, Jerzego Waldorffa, Andrzeja Wajdę, Zdzisława Beksińskiego czy Jerzego Urbana.
W latach 2001 – 2003 partycypował w projekcie „Widzieć, słyszeć, dotykać, wiedzieć” – największej wówczas wystawie fotograficznej w Polsce, której bohaterami były osoby z niepełnosprawnościami. Wystawa była częścią prowadzonej przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji kampanii społecznej zatytułowanej „Niepełnosprawni – normalna sprawa”. Oprócz Lemma swoje prace pokazywali na niej Chris Niedenthal, Andrzej Świetlik, Piotr Wójcik, Maria Zbąska, Wojciech Prażmowski, Mikołaj Grynberg czy Tomasz Gudzowaty. Otwarcie wystawy odbyło się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie w dniu 1 marca 2001 r. Następnie pokaz prezentowano w miejscach publicznych i dostępnych dla osób z niepełnosprawnościami w dwudziestu polskich miastach: Warszawie, Krakowie, Gdyni, Szczecinie, Gorzowie Wielkopolskim, Bydgoszczy, Toruniu, Łodzi, Lublinie, Siedlcach, Białymstoku, Olsztynie, Kielcach, Ciechanowie, Katowicach, Wrocławiu, Opolu, Poznaniu, Zamościu i Gdańsku. Wystawiano go również w Norymberdze oraz w Helsinkach.
Fundacja Archeologia Fotografii zajmuje się archiwum Władysława Lemma od 2019 roku. Aktualnie w Wirtualnym Muzeum Fotografii prezentowanych jest 1396 zdigitalizowanych negatywów, diapozytywów i pozytywów.
*A. Musiałówna, Władysław Lemm (1951-2010), „Foto” 2010, nr 11, s. 28-29.
Fotografia pochodzi z filmu dokumentalnego o Antonim Zdebiaku, współpracowniku i przyjacielu Władysława Lemma, w którym fotograf udzielał wywiadu. Dzięki uprzejmości p. Grażyny Zdebiak.
