W trzynastym odcinku podcastu „Na rewersie” Fundacji Archeologia Fotografii Mikołaj Chmieliński rozmawia z Julią Majewską, historyczką sztuki, doktorantką przygotowującą rozprawę o neonach warszawskich w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim i archiwistką pracującą w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Warszawę w dwudziestoleciu międzywojennym i w PRL-u rozświetlały setki neonów, które w znakomitej większości przypadków zachowały się jedynie w postaci archiwaliów, które Julia na co dzień przekopuje – na fotografiach, projektach, planach, dokumentacjach technicznych czy w artykułach prasowych.
W podcaście rozmawiamy, czym różniły się neony przedwojenne o powojennych. Czy w kapitalistycznej rzeczywistości neonowe reklamy układały się w harmonijną całość? Czy w PRL neony w ogóle coś reklamowały? Omówimy również zagadnienie fotografii neonów – przyjrzymy się „poetyckiej dokumentacji” nocnej przedwojennej Warszawy autorstwa Zofii Chomętowskiej oraz strategiom wizualnym przyjmowanym przez fotografów w kolejnych dekadach. Wyjdziemy również poza stolicę – fotografie Antoniego Zdebiaka z Katowic czy Poznania zainspirują nas do zadania pytania, jak daleki był zasięg świetlistej nowoczesności. W końcu zastanowimy się, jaki los spotkał neony po transformacji gospodarczej.
Na okładce: Julia Majewska na tle fotografii Zofii Chomętowskiej przedstawiającej neon lokalu „Nova Gospoda” w Warszawie, negatyw lata 30, odbitka lata 70, © FAF
Sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018–2030 PROO – Priorytet 1A Edycja 2025
