Autor: Marek Piasecki
Bez tytułu
Technika: Fotografia czarno-biała, negatyw
Data: 1958
Wymiary: 36 mm x 24 mm, stojący prostokąt
Marek Piasecki był artystą wszechstronnym, a wnętrze jego pracowni samo w sobie stanowiło dzieło sztuki. Sfera osobista przenikała się tam z przestrzenią twórczej inspiracji. Piasecki wykonywał fotografie reportażowe, rejestrujące konkretne wydarzenia, ale niemal zawsze miały one pewien metaforyczny i surrealizujący podtekst.
Zdjęcie przedstawia żonę artysty, Joannę Piasecką, z trzema małpkami-maskotkami. Zasadnicza część kompozycji jest wpisana w trójkąt równoboczny. Kobieta siedzi pod jasną ścianą na tapczanie. Lekko ugięła kolana. Jej sylwetka ukazana do pasa umieszczona jest tuż przy dolnym skraju zdjęcia. Joanna ubrana jest w czarny sweter, podkurczone nogi ma przykryte jasną tkaniną. Podciągnęła rękawy swetra, odsłaniając przedramiona. Obie ręce ma ugięte w łokciach i przytulone do ciała. W dłoniach trzyma niewielkie maskotki-małpki o jasnym futerku i nieco ciemniejszych pyszczkach. Główki małpek znajdują się tuż przy brodzie kobiety, po dwóch stronach jej twarzy. Twarz ta jest owalna, szczupła i smutna. Jej rysy są miękkie, nieco dziecięce. Joanna ciemnymi oczyma patrzy wprost w obiektyw, kąciki ust ma lekko opuszczone. Głowę kobiety okalają krótkie, ciemne, falujące włosy. Wśród nich przycupnęła trzecia małpka, wyglądająca jak negatyw dwóch poprzednich. Jej futerko jest ciemne, a pyszczek, uszy i końce łapek – jasne.
Prawa strona kadru powyżej głowy kobiety jest pusta, po lewej zaś wiszą dwa obrazy. Znajdujący się niżej został uchwycony w całości, a fragment drugiego wypełnia lewy górny róg zdjęcia. Na dolnym obrazie, powtarzającym kształtem formę kadru, jest przedstawiona Maria z Dzieciątkiem. Stylistyka malowidła jest nieco naiwna, Maria nosi na głowie wianek z róż, szata układa jej się w obfite fałdy. Na prawej ręce trzyma ubranego w sukienkę stojącego Jezusa, lewą podtrzymuje Dziecko. Głowy obu postaci okalają szerokie okrągłe aureole. Włączenie tego obrazu w kadr sprawia, że mamy tu do czynienia ze swoistym dialogiem z tradycyjną ikonografią matki z dzieckiem na ręku. Topos ten za sprawą małpek zyskuje groteskowy, nieco dadaistyczny wymiar.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
