Autor: Wojciech Zamecznik
Bez tytułu
Technika: Fotografia barwna, negatyw
Data:
Wymiary: 24 mm x 36 mm leżący prostokąt
Wojciech Zamecznik chętnie fotografował siebie i najbliższą rodzinę, jednak kolorowe slajdy nie były przez niego pokazywane publicznie. Stanowiły wizualny dziennik prywatnej sfery życia domowego i dokumentację życia artystycznego. Artysta często fotografował się w nietypowych ujęciach. Zakłócał proporcje swego ciała, budując kadr od dołu do góry. Niekiedy wizerunek fotografa jest zdeformowany lub niepełny, czasem coś go zasłania. Choć często na zdjęciach Zamecznika pojawiają się elementy związane z jego pracą, to na ogół nie tworzył on klasycznych autoportretów w typie „artysty z atrybutami sztuki”.
Zamecznik skłaniał się również ku żartowi w fotografii i za taki żart można uznać jego autoportret. Sfotografowany artysta niemal cały kryje się za jasnoróżową, przejrzystą, siatkową moskitierą, służącą do chronienia żywności przed muchami.
Większą część kadru wypełnia gładka i lśniąca płaszczyzna niebieskiego stołu. Ustawiono na nim centralnie moskitierę, mającą kształt kopuły z okrągłym uchwytem na szczycie. Zza jej obłości wystaje jedynie pół twarzy artysty, zaś przez przezroczystą siatkę przeziera kawałek szyi i lewy bark z białym paskiem podkoszulka. Zamecznik ma ciemne, krótkie, gładko przylegające do głowy włosy, długi nos i pociągłą twarz. Nosi okulary w ciemnych oprawkach. W szkłach odbija mu się światło padające z okna. Moskitiera przesłania usta, brodę i większą część lewego policzka fotografa. Wygląda zza niej za to prawe ucho – dość duże i lekko odstające.
Artysta siedzi na tapczanie na tle różowawej ściany. Tapczan nakryty jest kocem, o ton jaśniejszym niż stół. Położono też na nim złożoną w kostkę tkaninę, czarną w beżowe paski. Tuż przy lewym skraju zdjęcia w kadrze znalazł się fragment meblościanki z lampką nocną ustawioną na jednej z półek.
Zdjęcie zrobione jest w mieszkaniu artysty, gdzie Zamecznik zwykle pracował i wywoływał zdjęcia w ciemni pozbawionej komfortowych warunków.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
