Autor: Zofia Chomętowska
Bez tytułu
Technika: Fotografia czarno-biała, pozytyw
Data wykonania: 1945
Wymiary: 110 mm x 150 mm, leżący prostokąt
Zofia Chomętowska ocaliła w czasie wojny około 5000 negatywów, które następnie przekazała Muzeum Warszawy. Na fotografiach tych uwieczniła między innymi niemal całkowicie unicestwioną stolicę, na której gruzach odradzało się jednak nowe życie. Zdjęcia te, choć dokumentalne, można odczytywać jako obrazy z metaforycznym przesłaniem.
Fotografia przedstawia dwóch chłopców w poniemieckich hełmach bawiących się w wojnę na gruzach miasta. Hałda cegieł i ułomków muru wypełnia niemal dwie trzecie kadru. Jeden z chłopców leży na niej na plecach, przyciśnięty przez kolegę. W rękach trzyma karabin-zabawkę. Chwyt jest dokładnie taki, jakim należałoby trzymać prawdziwą broń: prawa ręka na spuście, lewa podtrzymuje podstawę celownika. Dziecko ubrane jest w bezkształtne workowate ubrania; pasek zbyt dużego hełmu wpija mu się w policzek i brodę. Drugi z chłopców przykucnął nad towarzyszem. Hełm całkowicie przesłania mu twarz. Lewą ręką przytrzymuje ramię leżącego kolegi, a w prawej dzierży spory metalowy łom, którym celuje w jego ciało. O tym, że to jednak jest zabawa, świadczy uśmiech na twarzy leżącego dziecka.
W górnej części kadru po obu stronach zdjęcia z gruzów wyrastają potrzaskane mury domów. Zabawa w wojnę, tak naturalna dla dorastających chłopców, jest tu kontrastowana ze zniszczeniami będącymi efektem prawdziwej, nie mającej nic wspólnego z zabawą, zawieruchy militarnej.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
